Ik werp mijn woorden
met een boog
in de zee
van oneindige golven

waar ze doelloos deinen
in de schittering
van het late licht

Tot ze aanspoelen
op schuimende koppen
langs de kustlijn
scherp als Strandgapers
venijnig als Venusschelpen

toch raap ik ze op
verzamel ze
en draag ze
naar het water

Gedachtestromen
trekken mij
de diepte in

de woorden staan
tot aan
mijn lippen

Door een woordenvloed
bedolven ga ik
genadeloos ten onder
in de branding
van gedachten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s