Angst is ingetrokken
in mijn hoofd
heeft zijn koffers
uitgepakt en zijn voeten
op tafel gelegd

Voor de ramen
hangt hij rookgordijnen
die verduisteren
en uitzichtloosheid
teweegbrengen

Tot diep in de nacht
draait hij oorverdovend
schreeuwerige platen die
de buren, rust en rede,
tot wanhoop drijven

Soms bonk ik woedend
op zijn deur om mij
vervolgens toch weer
ontgoocheld en beschaamd
in zijn armen te wentelen

Dan vreet hij zich te barsten
aan zakken vol broosheid
afgeladen borden twijfel
en enorme stapels schroom
die ik zelf heb meegebracht
 
Mettertijd dijt hij uit
tot monsterlijke proporties
en we allebei onherroepelijk
gevangen zitten
in mijn hoofd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s