Stront aan de knikker deel II

Ik poep het liefst op mijn eigen toilet, om maar even met de (w.c.)deur in huis te vallen. Uiteraard geldt dat voor de meeste mensen maar ik ben daarin wel extreem. Niet alleen poep ik het liefst thuis, er mag zich tevens in een straal van ongeveer een halve kilometer geen ander menselijk (want katten houden nooit rekening met je privacy) wezen bevinden, en bij voorkeur zet ik een poepmuziekje aan, op vol volume.

Want stel je voor dat iemand mijn excrementen tegen het porselein hoort kletsen, of dat er onverhoopt andere onsmakelijke bijgeluiden ten gehore worden gebracht. The shame!

Poepen is niet sexy, of romantisch. Maar wel noodzakelijk, ook voor vrouwen, en dus een struikelblok voor mij in mijn gloednieuwe relatie, want er komt altijd dat onvermijdelijke moment waarop je moet poepen in het huis van je nieuwe liefde.

De eerste keer komt de aandrang gelukkig midden in de nacht, wat bijzonder is aangezien ik normaal altijd in de ochtend poep, maar mijn lichaam voelt kennelijk aan dat dit het uitgelezen moment is om in alle rust te kunnen kakken. Dus glip ik stilletjes het bed uit, sluip als een inbreker door het huis, en ga op het toilet zitten, oren gespitst voor het geval mijn geliefde uit zijn coma ontwaakt.

Als ik weer voorzichtig het bed in kruip en me lekker onder de dekens nestel, realiseer ik me ineens hoe belachelijk ik me gedraag. Poepen is de normaalste zaak van de wereld en niks om je voor te schamen. Ik besluit dat het afgelopen is met deze bullshit en val vastberaden weer in slaap.

‘Ik heb op je w.c. gepoept’, is het eerste wat ik de volgende ochtend, met enige trots, tegen mijn vriend zeg. Zoals wel vaker vergeet ik even dat andere mensen mijn innerlijke dialoog niet hebben kunnen volgen. Om niet helemaal als een volslagen idioot over te komen besluit ik verdere toelichting te geven en ik vertel hem over mijn enigszins afwijkende poepgedrag.

Hij kijkt mij een moment ietwat bevreemd aan. Dan haalt hij zijn schouders op.

‘Ok’, zegt hij slaperig, en hij drinkt zijn koffie.

Het weekend erop hangen we op de bank en kijken een serie als het moment zich weer aandient. Ik sta op om naar het toilet te gaan.

‘Wat ga je doen? Moet ie op pauze? vraagt mijn vriend.

‘Ik moet poepen’, probeer ik te zeggen zonder gêne en met een nonchalance die ik niet voel, dus het komt er toch een beetje bescheten uit.

‘Ok, zegt hij, en dan, ‘Oh, wacht even!

Hij loopt naar de platenspeler, zet hem aan en laat de naald op de draaiende plaat zakken. Hij geeft een draai aan de volumeknop en roept over de harde muziek, ‘Succes schatje!

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s