Vrijheid

Met onrustige vingers trek ik een paperclip uit elkaar, staar uit het raam waar Leeuwarden uitgestrekt in de ochtendzon ligt, en droom over vrijheid. Voor de zoveelste keer denk ik na over een ontsnappingsplan. Een staatslot? Nee, te duur en je wordt nog eerder twee keer door de bliksem geraakt. Een rijke man aan de haak slaan? Nee, dan is een winnend staatslot nog waarschijnlijker. Kak.

Na vier heerlijke creatieve, productieve maar ook armoedige maanden in werkloosheid, ben ik sinds kort veertig uur per week aan de bak. In dienst. Een kantoorslaaf.

Elke ochtend begeef ik mij (wederom) in de stroom mensen die, als zombies met mobieltjes, naar de hoge gebouwen sjokken die de bescheiden skyline van de Friese hoofdstad vormen en haal mijn pasje langs een scanner om mij in de wereld van paperclips, perforators, printers, powerpoint presentaties en oneindige pakken papier te begeven.

‘Welke idioot heeft werken bedacht’, vraag ik me, niet voor het eerst, af en ik zucht zo diep dat de collega naast mij vanuit haar ooghoeken nieuwsgierig naar mij gluurt. Ik probeer mijn aandacht op het beeldscherm voor mij te richten, maar ik ben alweer afgeleid als ik een gesprek van twee mannelijk collega’s opvang.

,,Nog iets leuks gedaan dit weekend, Geert?”

`,,We zijn naar het Anne Frank huis geweest. Één groot drama.”

Terwijl ik denk dat hij met het ‘drama’ op de Tweede wereldoorlog en het lot van Anne Frank doelt, steekt Geert van wal over zijn schoonvader die van de trap was gevallen en iets over plotselinge diarree, en ik moet hardop lachen om de ironie van de uitspraak. Mijn buurvrouw kijkt mij nu inmiddels ietwat angstig aan en twijfelt duidelijk aan de gezondheid van mijn verstand. Ik probeer bemoedigend naar haar te glimlachen en mij als een normaal mens te gedragen.

De uitspraak van Geert heeft mij echter aan het denken gezet over hoe wij, westerlingen, omgaan met onze privileges, die ons enkel en alleen ten deel vallen doordat we de mazzel hadden geografisch gezien gunstig geboren te worden. Woorden als drama, hel en verschrikking lijken een andere betekenis voor ons te hebben gekregen en worden nonchalant de wereld in geslingerd, als vuile sokken op de slaapkamer van een pukkelige puberjongen. En ook ik maak mijzelf hier regelmatig schuldig aan.

Terwijl de levenloze lichamen van bootvluchtelingen tussen het plastic zwerfafval in de Middellandse Zee drijven praat ik over de hel die de Primark is op een regenachtige zaterdagmiddag, waar ik voor een schijntje een Pink Floyd pyjama koop die vakkundig door kinderhandjes in elkaar geknutseld is. In Nepal zitten mensen gevangen onder het puin van wat ooit hun thuis was en ik klaag over de verschrikking van een veertigurige werkweek.

Ik kijk om me heen naar mijn collega’s die er allemaal gezond en blij uitzien en ik neem me voor om minder te klagen over mijn westerse luizenleventje met z’n eerste wereld problemen. Ik heb mijn vrijheid en ik heb het goed.

De rest van de dag gaat in mijn optimistische stemming vrij vlot voorbij en voor ik het weet haast ik me alweer naar het station om mijn trein te halen. Ik heb mijn mp3 speler luid gezet en dans vrolijk heen en weer over het perron tot ik over de luidspreker de omroeper hoor vermelden dat mijn trein wegens een storing elders niet zal rijden.

Gefrustreerd ruk ik mijn oortjes uit en stampvoet het perron af terwijl ik de NS hartgrondig vervloek en me bij de andere klagende, chagrijnige reizigers voeg. Nu moet ik bijna een uur wachten en heb ik geen tijd meer om te sporten. Wat is het openbaar vervoer toch ook een drama. En natuurlijk begint het ook nog te regenen. Wat een hel. Het is verschrikkelijk. Kill me now.

1 Comment

  1. Goed geschreven 👍🏼. Je beschrijft perfect ons eerste wereld leed en drama, wat natuurlijk een lachertje is gezien al het derde wereld leed van alleen nog maar de laatste week…..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s