Confused Single

giphy

Soms heb ik van die dagen dat ik ineens bang ben om moederziel alleen dood te gaan. Ik zie mijzelf dan al liggen midden in mijn woonkamer, of nog erger, naakt op de, mij kennende, smoezelige vloer van de badkamer, met één oog, want het andere is uit mijn oogkas weggevreten door de 46 katten die ik tegen die tijd verzameld heb ter vervanging van menselijk contact.

Je leest het toch regelmatig, dat een arme ziel pas ontdekt wordt op het moment dat de buren het niet zo fris meer vinden ruiken. Waarna het lichaam van het oude mensje ontdekt wordt, zo stel ik mij voor, in de leunstoel met de afstandsbediening van de t.v. nog in het ontbindende ouwe handje geklemd.

Deze angst steekt meestal de kop op als ik weer een van de zoveelste onsuccesvolle dates achter de rug heb. Zoals na die met de jongeman die zijn eigen pantoffels mee had genomen, en aantrok, op de eerste (en tevens laatste) date. Of die ene die maar over twee gespreksonderwerpen leek te beschikken, namelijk zijn grote passies, vogels en libellen.

Maar ook als de date wel op wonderbaarlijke wijze voorspoedig lijkt te verlopen doemt het beeld van mijn in rigor mortis verkerende lijf weer op voor mijn geestesoog. Want als de man op het eerste gezicht een redelijk normaal functionerend mens lijkt te zijn, dan weet ik zelf wel weer genoeg manieren te vinden om als een volslagen idioot over te komen. Dan kom ik er aan het einde van de date achter dat ik een klont tandpasta in mijn haar had omdat ik vlak voor aanvang nog snel voor een frisse adem wilde zorgen. Of drink ik zoveel dat ik veel te open ben en vreemde persoonlijke dingen deel zoals mijn aversie tegen al het voedsel dat uit draadjes of sliertjes bestaat.

Dat het mijn angst is om uiteindelijk te eindigen als kattenvoer is niet iets wat ik makkelijk met anderen durf te delen. Ik heb namelijk het gevoel dat er tegenwoordig een beetje een taboe ligt op het zijn van een niet zo ‘happy single’. Gewoon ‘single’ vonden mensen kennelijk te alleen en deprimerend klinken. Nee, we moeten even benadrukken hoe ontzettend gelukkig we zijn, waardoor het voor mij eerder een soort oxymoron wordt.

Maar goed, mensen houden er nu eenmaal van om dingen in hokjes te plaatsen. De vraag is nu alleen, in welk hokje pas ik? Ik heb besloten om zelf maar een nieuwe categorie te bedenken, namelijk de ‘confused single’. Dit is iemand die het grootste gedeelte van de tijd redelijk tevreden door het leven dwarrelt en het eigenlijk meestal wel lekker vind om vrijgezel te zijn.

Totdat er zich een situatie voordoet waarin de aanwezigheid van een man handig, dan wel noodzakelijk is. Bijvoorbeeld wanneer men een fles cola open wil maken waarvan de dop met superlijm vast gemaakt lijkt te zijn, bij een water, elektriciteit, gas of internetprobleem, of bij de voortplanting.

Op deze momenten slaat de verwarring en onzekerheid toe bij de confused single, die zich dan ineens realiseert geen flauw idee te hebben waar ze mee bezig is in het leven en dan de komende twee uur fanatiek aan het ‘tinderen’ slaat om dan toch maar weer het volgende afspraakje te plannen met een ongetwijfeld ontzettend aardige man die zijn punniksetje meeneemt en gepassioneerd kan vertellen over zijn verzameling bierviltjes.

Hierna neemt de drang om een metgezel te vinden weer enigszins af tot het volgende ‘ik heb een man nodig’ incident zich aandient. In de tussentijd troost ik mijzelf met de gedachte dat het grootste gedeelte van de mensen waarschijnlijk niet weet waar ze mee bezig zijn in het leven, en ik nu nog maar twee katten heb, die ik net extra veel brokjes heb gegeven, voor de zekerheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s